स्टक र म्याद सकिएका सामान व्यवस्थापन गर्ने तरिका

म्याद भएको सामान बेच्ने जोसुकैलाई थाहा छ, म्याद सकिएको सामान ग्राहकले फर्काउँदा केवल रकम गुम्दैन; भरोसा पनि गुम्छ। मसला, नुडल्स, दुग्ध पदार्थ, औषधि, कृषि सामग्री, बेकरी, चिया र कफी, सबैमा म्यादको समस्या कुनै न कुनै रूपमा आउँछ। धेरैजसो अवस्थामा समस्या म्याद सकिएपछि होइन, म्याद सकिनुअघि कसैले ध्यान नदिँदा सुरु हुन्छ। यो लेखमा स्टक र म्यादलाई कसरी व्यवस्थित गर्ने, पुरानो माल कसरी पहिले निकाल्ने र फिर्ताको अभिलेख कसरी राख्ने भन्ने कुरा छलफल गरिएको छ।

म्याद सकिने समस्या किन हुन्छ

म्याद सकिएको सामानको कारण प्रायः तीनवटामध्ये एक हुन्छ।

ब्याचको अभिलेख नहुनु। गोदाममा सबै माल एउटै नामले जम्मा हुन्छ। कुन ब्याच कहिले आयो, कुनको म्याद कहिले सकिन्छ भन्ने कुरा कसैलाई थाहा हुँदैन। पछिल्लो आएको ब्याच अगाडि र्‍याकमा राखिन्छ किनकि सजिलो हुन्छ, र पुरानो पछाडि थन्किन्छ।

थोकमा थुपारिनु। डिलरलाई लक्ष्य पुर्‍याउन धेरै माल पठाइन्छ, तर डिलरले बेच्न सक्दैन। डिलरको गोदाममा बसेको माल कम्पनीले देख्दैन, र म्याद सकिएपछि फिर्ताको माग आउँछ।

ढिलो बिक्री हुने सामानको सूचना नपाउनु। कुन उत्पादन कुन क्षेत्रमा ढिलो बिक्री भइरहेको छ भन्ने कुरा समयमै थाहा नपाउँदा धकेल्ने, छुट दिने वा रोक्ने निर्णय ढिलो हुन्छ।

पहिलो आधार: ब्याच अनुसार स्टक

व्यवस्थित स्टकको सुरुवात हरेक सामानलाई ब्याच र म्यादसहित दर्ता गर्नुबाट हुन्छ। प्रत्येक पटक माल आउँदा: कुन सामान, कुन ब्याच नम्बर, कति परिमाण, उत्पादन मिति र म्याद सकिने मिति। यो जानकारी प्याकमा छापिएको हुन्छ, त्यसैले दर्ता गर्न कठिन छैन।

दर्ता गरेपछि प्रत्येक चलन, अर्थात् आएको, गएको, फिर्ता आएको, बिग्रिएको, ब्याचसहित अभिलेख हुनुपर्छ। यसरी बजारमा गएको सामान कुन ब्याचको थियो भन्ने पछि पत्ता लगाउन सकिन्छ, जुन गुणस्तरको समस्या आउँदा निकै उपयोगी हुन्छ। राम्रो अभ्यास भनेको अभिलेखलाई मेटाउन वा सच्याउन नमिल्ने बनाउनु हो; गल्ती भए नयाँ समायोजन प्रविष्टि थप्ने। यसरी मौज्दात सधैं "आएको घटाउ गएको" को हिसाब हुन्छ, र कसैले चुपचाप संख्या बदल्न सक्दैन।

दोस्रो आधार: पुरानो पहिले (FEFO)

धेरै गोदाममा "पहिले आएको, पहिले निस्कने" (FIFO) नियम सुनिन्छ। म्याद भएको सामानमा झन् सही नियम FEFO हो: पहिले म्याद सकिने, पहिले निस्कने। किनकि पछि आएको ब्याचको म्याद पहिले सकिने सम्भावना पनि हुन्छ।

FEFO लागू गर्न तीन कुरा चाहिन्छ। एक, गोदामको र्‍याक वा तखतामा म्याद अनुसार क्रम मिलाउनु। दुई, बिल वा डेलिभरी बनाउँदा कुन ब्याच पठाउने भन्ने स्पष्ट हुनु। तीन, पसल र डिलरले पनि पुरानो पहिले बेच्ने बानी बसाल्नु, जसका लागि प्रतिनिधिले पसलमा गएर र्‍याक मिलाउन सघाउन सक्छन्।

तेस्रो आधार: म्याद नजिकिएको सूची हरेक हप्ता

म्याद सकिएपछि हेर्नु भनेको ढिलो हुनु हो। हरेक हप्ता वा पन्ध्र दिनमा म्याद नजिकिएको सामानको सूची हेर्ने बानी बसाल्नुहोस्। सूचीमा कुन सामान, कुन ब्याच, कति परिमाण र कति दिन बाँकी छ भन्ने देखिनुपर्छ। यो सूचीबाट तीन निर्णय लिन सकिन्छ।

धकेल्ने: राम्रै चल्ने क्षेत्रमा यो ब्याच पहिले पठाउने, प्रतिनिधिलाई विशेष ध्यान दिन भन्ने।

योजना चलाउने: म्याद नजिकिएको सामानमा सानो छुट वा बन्डल अफर, जुन नियमभित्र र कम्पनीको नीति अनुसार हुनुपर्छ।

फिर्ता तान्ने वा रोक्ने: सामानले म्याद सकिनुअघि बिक्री हुन सक्दैन भने बजारमा जान नदिनु र आपूर्तिकर्तासँग फिर्ता वा साटासाटको कुरा गर्नु।

न्यून स्टकको सूची पनि यही बानीको हिस्सा हो। कुनै उत्पादन धेरै बिक्री हुँदा सकिन लागेको छ भने समयमै अर्डर गर्न त्यसले मद्दत गर्छ।

चौथो आधार: पसल र डिलरको स्टक पनि देख्नुहोस्

तपाईंको गोदामको स्टक मात्र हेर्दा आधा तस्बिर मात्र देखिन्छ। अर्को आधा डिलर र पसलमा हुन्छ। यसलाई देख्ने दुई सरल तरिका छन्।

पहिलो, प्रतिनिधिले पसल भेट्दा क्लोजिङ स्टक टिप्नु। कुन पसलमा कुन उत्पादन कति बाँकी छ भन्ने कुरा एक महिना जम्मा गर्दा कुन उत्पादन ढिलो बिक्री हुँदैछ भन्ने संकेत दिन्छ।

दोस्रो, डिलरको मासिक स्टक गणना। महिनाको सुरुको स्टक, यस महिना आएको र बेचेको थाहा भएपछि अपेक्षित क्लोजिङ निकाल्न सकिन्छ, र वास्तविक गणनासँग तुलना गर्दा भिन्नता देखिन्छ। भिन्नता धेरै भए माल कतै हराएको, बिग्रिएको वा अभिलेख नगरी बिक्री भएको हुन सक्छ। यो तुलना आरोप लगाउन होइन, समस्या चाँडै चिन्न हो।

फिर्ताको व्यवस्थित प्रक्रिया

फिर्ता पूर्ण रूपमा रोक्न सकिँदैन, तर नियन्त्रणमा राख्न सकिन्छ। राम्रो फिर्ता प्रक्रियामा यी कुरा हुन्छन्।

स्पष्ट सर्त: कस्तो अवस्थामा फिर्ता लिइन्छ (म्याद सकिएको, बिग्रिएको, गलत डेलिभरी), कति दिनभित्र, र कस्तो प्याकिङमा। यो पहिल्यै लिखित र डिलरलाई थाहा हुनुपर्छ।

अभिलेख: फिर्ता आएको सामानको ब्याच, परिमाण, कारण र स्वीकृत गर्ने व्यक्ति दर्ता गर्नुहोस्। कसले स्वीकृत गर्‍यो भन्ने कुरा नै पछिको विवादलाई रोक्छ।

हिसाब: फिर्ता भएपछि क्रेडिट नोट जारी गरेर पसल वा डिलरको खातामा देखाउनुहोस्, र स्टक घटबढ पनि मिलाउनुहोस्। म्याद सकिएको सामान राम्रो स्टकमा फर्काइनु हुँदैन; त्यसलाई छुट्टै राखेर नष्ट वा निस्तारण गर्नुहोस्।

विश्लेषण: कुन पसल, कुन उत्पादन र कुन ब्याचको फिर्ता बढी छ भन्ने पढ्नुहोस्। एउटै ब्याचको धेरै फिर्ता भए गुणस्तरको समस्या हुन सक्छ; एउटै पसलको धेरै फिर्ता भए त्यहाँ बढी आपूर्ति भइरहेको हुन सक्छ।

म्याद सकिएको सामान बेच्न सकिन्छ कि सकिँदैन भन्ने कानुनी पक्ष सामानको प्रकृति अनुसार फरक हुन सक्छ, र खाद्य तथा औषधिमा विशेष नियम हुन सक्छन्। त्यसैले यो कुरा सम्बन्धित निकाय वा कानुनी सल्लाहकारसँग पुष्टि गर्नुहोस्।

कसले के गर्ने: जिम्मेवारीको बाँडफाँड

स्टक र म्याद एक जनाको काम होइन, टोलीको साझा जिम्मेवारी हो। गोदाम सम्हाल्ने व्यक्तिले माल आउँदा ब्याच र म्याद सही दर्ता गर्छ र र्‍याकमा म्याद अनुसार मिलाउँछ। डिस्प्याच हेर्नेले बिल बनाउँदा कुन ब्याच पठाउने भन्ने ध्यान दिन्छ। बिक्री प्रतिनिधिले पसलमा क्लोजिङ स्टक र म्याद नजिकिएको माल देखे अफिसलाई जनाउँछन्। लेखापालले फिर्ता र क्रेडिट नोटको हिसाब मिलाउँछ। र मालिक वा व्यवस्थापकले हरेक हप्ता म्याद नजिकिएको सूची हेरेर निर्णय लिन्छन्। जब सबैलाई आफ्नो भाग थाहा हुन्छ, म्यादको समस्या कसैको मात्र दोष हुँदैन, प्रणालीको सुधारको विषय बन्छ।

काल्पनिक उदाहरण

तल दिइएको दृश्य वास्तविक कम्पनीको होइन, तरिका बुझाउन बनाइएको उदाहरण मात्र हो।

मानौं एक मसला कम्पनीसँग एउटै उत्पादनका दुई ब्याच छन्, जसमध्ये एकको म्याद तीन महिनामा सकिँदैछ। हप्ताको सूचीमा यो देखिन्छ। व्यवस्थापकले त्यो ब्याच चल्ती बजार भएका दुई रुटमा पहिले पठाउन भन्छन्, र प्रतिनिधिले पसलमा र्‍याक मिलाउँदा पुरानो माल अगाडि राख्छन्। एक महिनापछि सूचीमा त्यो ब्याचको बाँकी सानो देखिन्छ। यदि सूची नहेरिएको भए सायद म्याद सकिएपछि मात्र त्यो ब्याच थाहा हुन्थ्यो।

gamitrack ले कसरी सघाउँछ

gamitrack मा स्टक चलन ब्याच र म्याद अनुसार दर्ता हुन्छ र डिपो अनुसार छुट्टै देखिन्छ। चलन एपेन्ड-ओन्ली हुन्छ, अर्थात् पुरानो अभिलेख मेटिँदैन; मौज्दात आएको र गएकोको जोड हुन्छ। न्यून स्टक र म्याद नजिकिएको सूची हुन्छ। प्रतिनिधिले भ्रमणमा क्लोजिङ स्टक टिप्न सक्छन्, र डिलरको मासिक स्टक गणनाले अपेक्षित क्लोजिङ र वास्तविक गणनाको फरक देखाउँछ। फिर्ता पार्टी सिटबाट दर्ता भई शाखामा स्वीकृत हुन्छ, जसबाट स्टक फर्कन्छ र क्रेडिट नोट जारी हुन्छ; डिलर मार्फत मोडमा पसलको फिर्ता डिलरले स्वीकार वा अस्वीकार गर्छन्। यसले कसले, कहिले र किन फिर्ता स्वीकार गर्‍यो भन्ने अभिलेख राख्छ।

आफ्नो उद्योगमा यो कसरी लागू हुन्छ हेर्न दुग्ध उत्पादन, औषधि वितरण वा मसला उद्योग पृष्ठ हेर्नुहोस्। थप जान्न सम्पर्क गर्नुहोस् वा मूल्य हेर्नुहोस्।